ارزشهاي خبري چيست ؟
ارزشهاي خبري معيارهايي براي ارزيابي وقايع هستند. هم خبرنگاررا درشناخت وفهم خبريا همان سوژه يابي كمك مي كنند هم در تهيه وتنظيم خبراوراياري مي دهندوهم مي توانند بعنوان معياري براي ارزيابي رويدادهاي روزازنظر اختصاص جا ومكان درصفحات روزنامه ، اندازه تيترويا اختصاص زمان درخبرهاي راديويي وتلويزيوني مورد استفاده قرارگيرند.
1
بایدهای مصاحبه کننده تلویزیونی
برخی براوردها حکایت از ان دارد که افزون بر۶٠درصد اطلاعاتی که در بنگاههای خبری منتشر می شود حاصل گفت وگو است. گفت وگو در تلویزیون البته علاوه بر محتوی از نظر شکل نیز می تواند زمینه ساز جذب مخاطب باشد.
مصاحبه یک ارتباط دو سویه است که مصاحبه شونده و مصاحبه کننده در ان نقش افرین هستند.مصاحبه کننده کار هدایت و جهت دهی را برعهده دارد اما نبایستی نقش مصاحبه شونده حرفه یی را نادیده گرفت.
برنامه های گفت وگو محور معمولا بصورت گروهی تدارک دیده می شود. تهیه کننده - سردبیر – پژوهشگر – تصویر بردار – نورپرداز – صدابردار - کارگردان و ... همکارند.
مصاحبه کننده تنها فرد گروه است که بصورت مستقیم از سوی مخاطب مورد داوری قرار می گیرد. او گرچه نقش چندان زیادتری نسبت به دیگران ندارد اما در چشم مخاطب نقش کانونی تری دارد.بنابر این بهتر است حساسیت بیشتری نسبت برخی وظایف اصلی مصاحبه کننده برای اجرای گفت وگو ی حرفه یی را بیان می کنم.
تسلط بر موضوع – تسلط بر روند کار – تسلط بر خویشتن و ارتباط طبیعی از ویژگی های یک مصاحبه کننده حرفه یی تلویزیونی است. نداشتن تسلط ممکن است در زمان عادی چندان هویدا نباشد اما تصمیم گیری درست در زمان بروز مشکل طبعا نیازمند دانش و تجربه است.
شناخت میهمان نخستین گام برای اجرای مصاحبه یی حرفه یی است. ساده ترین راه برای این شناخت در دنیای کنونی - جست وجو در اینترنت است. دوم انکه پرسش ها از قبل اماده شود. این اقدام کمک می کند تا مسیر گفت وگو از قبل مشخص شود. گوش دادن به پاسخ ها و طرح پرسشهای جدید از میان جواب ها را نبایستی فراموش کرد.
مصاحبه شونده را در چارچوب موضوع نگه دارید. بیشتر مصاحبه شونده به صورت اگاهانه یا نااگاهانه براحتی مسیر گفت وگو را از مصاحبه به یک گپ و گفت خودمانی تبدیل می کنند.مصاحبه کننده نباید نظر شخصی اش را بیان کند زیرا برای مخاطب چندان اهمیتی ندارد.
مصاحبه کننده بهتر است که داد سخن ندهد و پرسشهای کوتاه – روان – صریح - شفاف و جزیی بپرسد.کوشش نکند که سوادش را به رخ مصاحبه شونده و مخاطب بکشاند زیرا تجربه نشان داده است که نتیجه خوشایند نیست.
مصاحبه شونده حرفه یی کارش پرسیدن است نه اینکه به جدال با مصاحبه شونده بپردازد. در هر حال براشفته نشود. مصاحبه کننده نبایستی مرعوب افراد مشهور شود از دیگر سو مصاحبه شونده های غیر مهم را هم نباید ترساند و تحقیر کرد. مصاحبه کننده نباید با مصاحبه شونده تبانی کند.انصاف در هر حال بایستی مد نظر قرار گیرد.
مصاحبه کننده در برنامه های گفت وگو محور تلویزیونی مسوولیت دارد که یک گوشش به اتاق فرمان باشد. این موضوع کمک می کند تا او بتواند از خرد جمعی عوامل پشت صحنه برنامه در زمینه سرعت مصاحبه - زمان باقیمانده از مصاحبه - نحوه اداره – ایجاد تعادل و طرح پرسشهای جدید در حین مصاحبه بهره مند شود.
پیامهای غیر کلامی که به " زبان بدن " شهرت دارد بعضا نقش تعیین کننده تری نسبت به پیامهای کلامی دارد. مصاحبه کننده مواظب باشد از طریق نوع نگاه - لبخند زدن – حرکت ابرو - شانه بالا انداختن – حرکت دست ها - نحوه نشستن و ... پیامی اشتباه برای مخاطب ارسال نکند یا دست کم زمینه برای داوری غیرواقعی را فراهم نکند.
اصطلاحات حرفه روزنامه نگاری
آرشيو: جايي كه مطالب چاپ شده در روزنامه ها در آن بايگاني مي شود و خبرنگاران براي كسب اطلاع از موضوع يا بررسي سابقه خبر به آن مراجعه مي كنند. در حال حاضر آرشيو روزنامه ها رايانه اي شده. تا چند سال پيش كارمندان آرشيو مطالب روزنامه ها را قيچي مي كردند و بر حسب موضوع آنها را در پوشه هاي جداگانه مي گذاشتند.
آزادي مطبوعات: در بسياري از كشورها آزادي مطبوعات توسط دولت تضمين شده.
آگهي: اطلاعيه اي كه كالاها و ساختمان هاي قابل فروش را معرفي مي كند يا مشاغلي را پيشنهاد مي دهد.
ارزش هاي خبري: ارزش هاي خبري تعيين مي كنند كه آيا مطلبي قابل چاپ در روزنامه هست يا نه و ميزان اهميت آن چقدر است.
اشتراك: افراد يا سازمان ها پولي به روزنامه مي پردازند و روزنامه شان را در محل كار يا منزل دريافت مي كنند.
امضاي نويسنده: نام نويسنده كه زير تيتر و بالاي مقاله چاپ مي شود.
پاراگراف هاي حمايتي: پاراگراف هايي كه بعد از ليد مي آيند. اين پاراگراف ها جزييات بيشتري درباره موضوع ارايه مي كنند. اين پاراگراف ها اغلب شامل نقل قول ها و واقعيات جالب ند. اطلاعات كم اهميت تر بايد در پاراگراف هاي آخر قرار بگيرند. چون ممكن است به دلايلي مقاله كوتاه شود.
پيام هاي خوانندگان: نظرات خوانندگان روزنامه درباره مسائل مختلف و يا مشكلات آنها دراين قالب و در ستوني ويژه آورده مي شود.
تاريخ گذشته: مطلبي كه تازگيش را از دست داده.
تصحيح: بخشي از روزنامه كه مطالب در آن غلط گيري مي شود.
تعقيب خبر: پيگيري موضوع خبري توسط خبرنگار كه هر چند مدت يك بار يا هر روز، هر ساعت و حتي گاهي هر چند دقيقه يك بار انجام مي شود.
تفسير: نوعي از مقاله كه در آن نويسنده به بيان ديدگاه هاي شخصي اش درباره يك موضوع مي پردازد.
توزيع: بخشي از روزنامه كه وظيفه دارد پس از چاپ، روزنامه را بين دكه ها و در شهرهاي مختلف تقسيم كند.
توضيح: در صورتي كه روزنامه مطلب يا عكسي را اشتباهي چاپ كرده باشد و بخواهد بابت اين اشتباه عذرخواهي كند و موضوع را به شكلي درست ارايه دهد، يا بخواهد مطلبي را براي خوانندگانش روشن كند مطلبي به نام توضيح چاپ مي كند.
تيتر: عنوان يك مقاله كه بزرگ و با حروف درشت تر از متن چاپ مي شود.
تيتر صفحه اول: تيترمهمترين خبر روزنامه از نظر ارزش هاي خبري و خط مشي روزنامه در صفحه اول و زير نام روزنامه چاپ مي شود.
جوابيه: مطلبي كه فردي يا مركزي در پاسخ به مطلب چاپ شده در روزنامه درباره خودش مي نويسد.
حروفچيني: بخشي كه مطالب روزنامه در آن تايپ مي شود.
حق التحرير: كسي كه در استخدام روزنامه نيست و بر حسب تعداد ستون هايي كه نوشته دستمزد مي گيرد. حق التحرير ثابت كسي ست كه در استخدام روزنامه نيست ولي هر ماه به طور ثابت دستمزد دريافت مي كند.
حوزه: تخصص خبرنگار در يك يا چند موضوع يا رشته. مثلاً خبرنگاري در حوزه نفت تخصص دارد.
خبر: مطلبي كه واقعه اي را عيناً به همان شكلي كه اتفاق افتاده بدون شرح و تفسير بيان مي كند.
خبر اختصاصي: خبري كه خبرنگار يا روزنامه ديگري آن را نداشته باشد.
خبر خوردن: وقتي روزنامه خبرمهمي را چاپ نكرده باشد در حالي كه بقيه روزنامه ها آن خبر را داشته باشند، خبر خورده است.
خبر داغ: خبر بسيار مهم
خود سانسوري: وقتي صورت مي گيرد كه خبرنگار به خاطر فشارهايي مطلبي را كه به آن دست يافته بازگو نمي كند.
خبر فوري: نخستين اعلام وقوع خبر
خبرگزاري ها: سازمان هايي هستند كه اخبار را به دست مي آورند و آنها را مخابره مي كنند. در نتيجه روزنامه ها در حال حاضر بيشتر نقش اطلاع رساني و تحليل اخبار را به عهده دارند.
این وبلاگ به منطور افزایش معلومات شما مخاطبان ایجاد شده است.